دفترچه خاطرات علی کیا کوچولو

          ...

سی ام آذره و یک  شب زیبا یه  شب بلند به اسم شب یلدا شب شب نشینی و شادی و خنده شبی که واسه ی همه خیلی بلنده همه ی اهل خونه خوشحال و خندون آجیل و شیرینی و میوه  فراوون شب قصه گفتن و یاد قدیما قصه ی لحاف کهنه ی ننه سرما شب یلدا که سحر شد،فصل پاییز میره جای پاییز رو زمستون می گیره ننه سرما باز دوباره برمی گرده کوله بارش رو پر از سوغاتی کرده ...

مامان و بابا با فاصله از هم ميشينن و شما هم اين فاصله رو تاتي پاتي ميري گلم ...

شما مثل خرگوش عاشق هويج هستي ...

قربون اشكات بره مامان ...

 قند عسلم عاشق اينكه آچارو پيچ گوشتي رو از تو كشو ورداره  و بيوفته به جون تأسيسات ساختمون ...

  يك و نيم سال از تولد آقا علي كيا گذشت حالا ديگه مردي شده واسه خودش علي كياي ما تاتي پاتي راه ميره در حد مسي شكلهاي هندسي رو هم ميشناسه(مثلث-دايره-لوزي- مربع) مخصوصأ بيضي كه اين آخري رو خيلي دوست داره   هر جا ببينه با خنده و هيجان ميگه بيژي از حرف زدن حضرت آقاگفتني است كه كلمات:بابا- مامان-گل-ماه-برگ-برف-آب-دايي- طوبا- باد- گاو(با تقليد صدا)- ماهي- توپ - پيچ رو به سبك خودش ميگه:   داي داي (دايي)   گگگ000(گل)   اوب(آب)   ب(برف - برگ)   اوبا(طوبا)   گا(گاو)با تقليد صدا صداي گوسفندم تقليد ميكنه وميگه ببببب′   مايي(ماهي) ...