دفترچه خاطرات علی کیا کوچولو

قند عسل مامان و بابا چند وقتي ميشه كه اعداد ياد گرفتي هر كدومو كه ميگيم نشون ميدي علاقه خاصي به اعداد 5-9-10 داري وقتي بهت ميگيم انگشتاي دستتو بشمار زودي ميگي نخ وده   ...

جمعه رفته بوديم باغ بابارضا اينا حسابي بهت خوش گذشت     ...

به ميمونم ميگي ‚منوك ...

  بالاخره بعد از كلي وقت كه بقول خودت موهات ب‚رب‚ري (فرفري) شده بود ديروز با بابايي رفتي آرايشگاه كلي قيافه ات تغيير كرده ...

علي كيا هل داره نمك و فلفل داره بهش بگين ماشاا... چشم نخوره ايشاا... هركي نگه ماشاا... سوراخ سوراخ شه والله سوار اوپوچي (اتوبوس)شه والله   اين شعرو از خاله طوبا ياد گرفتي كلماتي كه با رنگ قرمز نوشتم خودت ميگي شعرم خودت تحريف كردي و گفتي سوار اوپوچي شه اين شعرم نصف و نيمه بلدي مامانم دوسم داره يه عالمه هر چي از مامان بگم بازم كمه ...

  ...

رفتي و رفتن تو آتش نهاد بر دل از كاروان نماند جز آتشي به منزل   بابا حاجي (باباي بابا) چند روز پيش رفت و مارو تنها گذاشت روحش شاد ...

  ...

شما عاشق آب پاشي به گلها هستي وقتي آب پاش ميبيني ميگي پيس پيس   ...

چند روز پيش ميخواستيم بريم خونه ماماني شما انقد اوپوچي اوپوچي كردي كه تصميم گرفتيم سوار اتوبوس شيم خاله اسما هم باهامون بود همچين با هيجان به اتوبوسا نگاه ميكردي كه نگو بالاخره بعد از كلي انتطار اوپوچي مورد نطر اومد و سوار شديم ...