دفترچه خاطرات علی کیا کوچولو

ديروز مامان و بابا اين كفشارو واسه شما خريدن شما هم حسابي ذوق كردي و شروع كردي به تاتي پاتي رفتن البته با كمك آخه هنوز نميتوني به تنهايي راه بري دستمون ميگيري و ميري تنبل خان   ...

چند روز پيش خونه ماماني بوديم كه شما اومدي توآشپزخونه يه نگاه به فرش انداختي و بعد با دستت زدي رو شكلا و گفتي مامان ميخواستي كه من اسم شكلارو بهت بگم خدا وكيلي تا حالا به شكلاي رو فرش دقت نكرده بودم ممنون از دقتت تو با اين كار به من ياد آوري كردي كه از زواياي ديگه اي هم به اشيا و هر چيز ديگه اي كه اطرافم هست نگاه كنم ...

               اين قند عسل پسر عمو مهدي و خاله مريم يكسال و اندي ازمن كوچيك تره خيلي ناز   ...

علي كيا پس بقيه ات كو؟ با تن تاك آبش كردم رفت ...

جمعه نزديكاي ظهر بود سه تايي با هم رفتيم پارك شما يكم تاب بازي كردي بعدشم برگ بازي و درختارو لمس كردي و فهميدي كه زبرن ابرا و آسمون  تماشا كردي البته خيلي وقت كه ميشناسيشون ولي اين دفعه شناختت كامل تر شد و از نزديك لمسشون كردي به برگم ميگي ب′   ...

 آسمانش را گرفته تنگ در آغوش ابر؛ با آن پوستین سردِ نمناکش. باغ بی برگی، روز و شب تنهاست، با سکوت پاکِ غمناکش. سازِ او باران، سرودش باد. جامه اش شولای عریانی‌ست. ورجز،اینش جامه ای باید . بافته بس شعله ی زرتار پودش باد . گو بروید ، هرچه در هر جا که خواهد ، یا نمی خواهد . باغبان و رهگذران نیست . باغ نومیدان چشم در راه بهاری نیست گر زچشمش پرتو گرمی نمی تابد ، ور برویش برگ لبخندی نمی روید ؛ باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست ؟ داستان از میوه های سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید . باغ بی برگی خنده اش خونیست اشک آمیز جاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آن . پادشاه فصلها ، پا...

قایقی خواهم ساخت خواهم انداخت به آب. دور خواهم شد از این خاک غریب که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه عشق قهرمانان را بیدار کند. قایق از تور تهی و دل از آروزی مروارید، همچنان خواهم راند نه به آبیها دل خواهم بست نه به دریا ـ پریانی که سر از آب بدر می آرند و در آن تابش تنهایی ماهی گیران می فشانند فسون از سر گیسوهاشان همچنان خواهم راند همچنان خواهم خواند «دور باید شد، دور. مرد آن شهر، اساطیر نداشت زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود هیچ آئینه تالاری، سرخوشیها را تکرار نکرد چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود دور باید شد، دور شب سرودش را خواند، نوبت پنجره هاست.» همچنان خواهم راند همچنان خواهم خواند پشت دریاها شهری ست که ...

قند عسل مامان و بابا تازگيا آروم حرف زدن ياد گرفتي وقتي بهت ميگيم آروم حرف بزن با صداي آروم ميگي ههههههههههههههههههه يا ميگيم بابا يا مامان لالا كردن آروم صحبت كن يواش ميگي مامان_بابا وقتي بهت ميگيم لالا كن الكي چشاتو ميبندي و يكم بعد با خنده باز ميكني مارو سر كار ميزاري نفس مامان و بابا به نفست بنده ...

اين مدل وايسادن شما از طوبا به قول خودت اوبا ياد گرفتي ...